Przygotowanie tekstu do druku

Teksty powinny być napisane w programie Word w formacie *doc. lub *docx, czcionką Times New Roman, wielkość czcionki 12 pkt., interlinia 1,5, marginesy standardowe 2,5 cm (góra, dół, lewy, prawy). Przypisy, motto, pisane czcionką 10 pkt., interlinia 1,0. Streszczenia, słowa klucze – czcionką 11 pkt., interlinia 1,5. Tytuł, śródtytuły i nagłówek Literatura należy zapisać czcionką 14, interlinia 1,5.

W lewym górnym rogu artykułu należy podać imię i nazwisko Autora, numer ORCID oraz afiliację.

Pod tytułem (po interlinii 1,5) należy umieścić streszczenie w języku polskim i angielskim (maksymalnie 12 linijek) oraz słowa klucze w języku polskim i angielskim (5−7 słów). Po słowach „Streszczenie” oraz „Słowa klucze” trzeba postawić dwukropek. Należy zachować odstęp od tekstu artykułu – interlinia 1,5.

Śródtytuły oddzielamy od tekstu zasadniczego interliniami 1,5. Tytuł i śródtytuły wyśrodkowujemy. Do tytułu nie należy wprowadzać numeru przypisu. Zamiast numeru należy zastosować gwiazdkę (*).

Na końcu artykułu należy zamieścić bibliografię. W bibliografii zamieszczamy wszystkie źródła, na które powołujemy się w treści artykułu. Poszczególne pozycje bibliograficzne porządkujemy alfabetycznie. Stosujemy taki sam sposób zapisu jak w przypisach. Pierwszy wers każdej pozycji bibliograficznej zapisujemy od początku linii, kolejne – z wcięciem 1,25.

W tekście artykułu tytuły książek, artykułów, rozdziałów, filmów, programów telewizyjnych, gier komputerowych, obrazów należy zapisywać kursywą.

Cytaty trzeba pisać pismem prostym i ujmować je w cudzysłów. Cytat w cytacie należy oznaczać »…«.

Cytaty dłuższe niż trzy wersy należy wyodrębnić w bloku (zapis bez cudzysłowu), czcionka rozmiar 12 pkt., interlinia 1,5, wcięcie 1,5 cm przy każdym wersie.

W tekście nie należy używać podkreśleń. Fragment cytatu, który chcemy wyróżnić, zapisujemy pogrubioną czcionką, a po wyróżnionym fragmencie stosujemy oznaczenie [podkr. – X.X.].

Jeśli w tekście znalazły się wyliczenia oznaczone cyframi lub myślnikami, to nie należy ich dodatkowo wyodrębniać wcięciem.

Materiały ilustrujące, jak tabele, diagramy, wykresy powinny być zostać ponumerowane i mieć nadane tytuły, a Autorzy powinni odnosić się w tekście do ich numerów. Tytuły tabel należy umieszczać nad nimi, a tytuły diagramów, wykresów, a także zdjęć, reprodukcji itp. należy umieszczać pod tymi materiałami ilustrującymi.

Do artykułu należy dołączyć krótką notkę o Autorze oraz podać adres e-mailowy.

Prosimy dołączyć do tekstu oświadczenie etyczne (dotyczące zasad związanych z ghostwriting i guest authorship) – dostępne w zakładce Do pobrania.

a. Przypisy

  1. Jeśli nazwisko autora pada w zdaniu, należy podać po nazwisku rok wydania, np. (2017).
  2. W przypadku cytowania pracy jednego autora należy na końcu cytatu w nawiasie podać nazwisko autora, postawić przecinek, rok wydania i po przecinku numer strony, np. (Nycz, 2017, s. 28).
  3. W przypadku cytowania bądź odwoływania się do źródła z innej pozycji należy podać źródło pierwotne i bezpośrednio cytowane/przywoływane, np. (XY, 2017, s. 25, cyt. za: XX, 1999, s. 66).
  4. W przypadku cytowania bądź odwoływania się do kilku pozycji tego samego autora wydanych w tym samym roku datę należy uzupełnić o kolejne małe litery alfabetu, np. (Nycz 2017a; Nycz 2017b).
  5. W przypadku odwoływania się do kilku publikacji tego samego autora wydanych w różnych latach, o ile nie wskazuje się numerów stron, należy oddzielić przecinkiem, np. (Nycz 2017, 2018).
  6. W przypadku, gdy publikacja ma dwóch autorów, należy podać oba nazwiska, łącząc je spójnikiem „i”:  (Gralewicz-Wolny i Mytych-Forajter, 2020, s. 28).
  7. W przypadku cytowania bądź odwołania się do pozycji pod redakcją (np. słownika) należy podać nazwisko redaktora, rok wydania i numer strony, np. (XY, 2014, s. 50).
  8. Gdy autorów jest więcej niż trzech, należy podać nazwisko pierwszego ze skrótem „i in.”, np. (Czapliński i in. 2017: 50).

b. Bibliografia

  1. Obowiązuje układ alfabetyczny, bez numeracji. Należy zamieścić kropkę na końcu każdej pozycji w bibliografii.
  2. Opis bibliograficzny książki (jeden do trzech autorów) obejmuje: nazwisko autora, inicjał imienia/imion, rok wydania, tytuł (kursywa), miejsce wydania, np. Nycz R., 2017, Kultura jako czasownik. Sondowanie nowej humanistyki. Warszawa.
  3. Rozdział/artykuł w pracy zbiorowej obejmuje: Kotliński A., 1999, Pluć i łapać. O PRLowskiej prozie dla dzieci i młodzieży, w: Czapliński P., Śliwiński P., red., Nuda w kulturze, Poznań 1999, s. 20−31.
  4. Artykuł tłumaczony w pracy zbiorowej: Hirsch M., 2010, Żałoba i postpamięć, Bojarska K., przeł., w: Domańska E., red., Teoria wiedzy o przeszłości na tle współczesnej humanistyki. Antologia, Poznań, 247−280.
  5. Artykuł w czasopiśmie: Karolak S., 2013, Widma (z) Zagłady, „Czas Kultury”, nr 2, s. 118−125.
  6. Dokumenty elektroniczne:
    Bieliaszyn W., 2018, Słynna mirabelka z Nalewek wróciła na Muranów. Drzewko przyleciało ze Stanów Zjednoczonych, „Gazeta Wyborcza” z 20 września 2018. https://warszawa.wyborcza.pl/warszawa/7,54420,23955201,slynna-mirabelka-wrocila-na-muranow-drzewko-przylecialo-ze.html [data dostępu: 15.04.2020].

    http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1773:oswiadczenie-prezydium-rady-jezyka-polskiego&catid=109&Itemid=81 [data dostępu: 22.04.2020].

Accessibility